In ‘Op weg naar Nul’ beschrijven we de rol van ons zelf in de transitie op basis van de Derwisj. http://bit.ly/25nkuHc

De Derwisj is de metafoor in de verbinding van inhoudelijke kennis, de ervaring door zelf te hebben ervaren, opperste concentratie op waar je mee bezig bent door bewuste aanwezigheid. De Derwisj wervelt door de ruimte en neemt waar, vanuit de innerlijke kern, acteert vanuit de wijsheid die er is. In zichzelf en de anderen. En neemt vanuit die staat voortdurend waar wat de onderstroom is, hoe de gelaagdheid in elkaar zit, wie je aan tafel hebt, wat mensen beweegt. Om vanuit diepe verbinding met zichzelf en de omgeving processtrategie en interventies te bepalen. De Derwisj is voor ons ook de metafoor voor transformatie, eigenaarschap en verantwoordelijkheid voor de beweging die je tot stand wil brengen.

Want transitie is bij elkaar opgetelde transformatie van vele mensen die samen een maatschappelijk systeem vormen. Een collectief. Transitie kan ook slechts dan plaatsvinden wanneer zich persoonlijke transformatie van velen heeft voltrokken. Zo hebben wij het ervaren. Wij zijn zelf ook ‘aangeraakt’ in de afgelopen jaren en op zoek gegaan naar wat ons innerlijk dreef, ons riep. De veranderende inzichten die we opdeden. Om er zelf ook naar te handelen. Want abstracte ideeën en verhalen over ‘hoe het zou moeten’ en ‘stippen op de horizon’ en ander gepraat zijn er genoeg. Experimenteren, doen en realiseren in het hier en nu, dat is het moeilijkste. Maatschappelijke systemen duurzaam transformeren als in transitie betekent ook jezelf transformeren, anderen aanraken en met elkaar een kritische massa, een kantelpunt bereiken.

Dat hebben we ook willen raken in de mensen waarmee we werkten. Wie ben je en waarom ben je hier. Wat betekent het voor jou om aan een experiment mee te doen waarvan de volgende stappen nog niet inzichtelijk zijn. En als je dat soort uitspraken doet moet je het zelf ook in praktijk brengen. Voor mij persoonlijk betekende het gehoor geven aan wat mij riep, verdieping van de verbinding met de kern van mijzelf tot stand brengen die ik het oneindig, onbegrensd en tijdloos bewustzijn noem dat zich in iedereen bevindt en waar iedereen zich mee kan verbinden door precies, de metafoor van de dans van de Derwisj. Begrijpen hoe het leven in elkaar zit door kennis, waarnemen en voelen door zelf te ervaren en opperste concentratie op het onbegrensd, oneindig en tijdloos bewustzijn dat zich in onszelf bevindt als leidraad en navigator voor handelen. Want in bewuste concentratie en gewaarzijn gaat dit bewustzijn vanzelf met je praten wanneer je alles wat je doet toetst aan je eigen allerdiepste – niet persoonlijke – overtuigingen. Als je dat voelt, dan wéét je het en dan weet je dat je goed zit.Dervish_whirling